Brak zgody na rozwód – czy można zablokować rozstanie? Wyjaśniam

Mężczyzna zdejmujący obrączkę z palca, w tle kobieta siedząca na krześle z głową opartą na rękach, oboje w rozmytym ujęciu. Alegroryczne przedstawienie braku zgody na rozwód.

Czy można się nie zgodzić na rozwód i skutecznie zablokować rozwiązanie małżeństwa? To pytanie nurtuje wiele osób, które stanęły w obliczu całkowitego rozpadu związku. Polskie prawo jasno określa, kiedy sędzia może orzec rozwiązanie małżeństwa pomimo sprzeciwu drugiego małżonka, a kiedy odmowa zgody rzeczywiście prowadzi do niemożności orzeczenia rozwodu. 

Czy można zablokować rozwód poprzez odmowę zgody?

Odpowiedź na to pytanie zależy od tego, kto chce rozwodu i na jakich zasadach ma zostać orzeczony. W polskim prawie rozwiązanie małżeństwa może być orzeczone na dwa sposoby – z orzekaniem o winie albo bez orzekania o winie. To rozróżnienie ma kluczowe znaczenie dla możliwości zablokowania postępowania.

Jeżeli małżonkowie są zgodni co do chęci zakończenia związku, sąd orzeka rozwód bez wskazywania osoby winnej rozpadowi małżeństwa. W takiej sytuacji wystarczy zgodne żądanie obu stron, a postępowanie przebiega sprawniej. Problem pojawia się wtedy, gdy współmałżonek nie akceptuje rozstania – wtedy sprawa komplikuje się, a możliwość wydania wyroku zależy od konkretnych okoliczności.

Sprzeciw współmałżonka nie zawsze oznacza, że rozwiązanie związku nie dojdzie do skutku. Jeśli pozwany nie jest wyłącznie winny rozkładu pożycia, jego sprzeciw nie stanowi prawnej przeszkody do orzeczenia rozwodu (art. 56 § 2 KRO, interpretowany a contrario). Organ sądowy może nie uwzględnić takiej odmowy, szczególnie jeśli jest ona sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (np. gdy małżeństwo jest ‘martwe’ od wielu lat, a pozwany bezpodstawnie odmawia z czystej złości lub chęci wymuszenia lepszych warunków).

Przykład: pozwany twierdzi, że nie chce rozwodu ‘dla dobra dzieci’, ale jednocześnie żyje z inną osobą i nie kontaktuje się z rodziną od dwóch lat – sędzia może uznać to za złośliwość.

§  1.  Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.


§  2.  Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.


§  3.  Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

art. 56 Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy

Kiedy sąd może orzec rozwód bez zgody małżonka?

Podstawową przesłanką orzeczenia rozwodu jest wystąpienie trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego –  zgodnie z art. 56 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Oznacza to całkowity rozpad więzi – zarówno w sferze duchowej, fizycznej, jak i gospodarczej. 

W przypadku rozwodu z orzekaniem o winie: partner, który nie ponosi odpowiedzialności za rozkład pożycia albo ponosi winę w stopniu nieznacznym, może dostać rozwód pomimo braku zgody drugiego małżonka.

Rozwiązanie małżeństwa bez zgody jednej ze stron jest więc możliwe, gdy małżonek występujący z pozwem o rozwód nie jest wyłącznie winny rozkładu pożycia.

Sąd zawsze bada okoliczności sprawy, ustala przyczyny rozkładu pożycia oraz stopień odpowiedzialności poszczególnych małżonków. Jeżeli pozwany nie chce się rozwieść, ale to on ponosi główną lub wyłączną winę za rozpad związku, jego odmowa nie powstrzyma organu sądowego przed wydaniem wyroku rozwodowego.

Kiedy brak zgody na rozwód skutecznie blokuje postępowanie?

Istnieją jednak sytuacje, w których akceptacja współmałżonka co do tej kwestii jest konieczna, a jej brak prowadzi do oddalenia powództwa. Dzieje się tak wtedy, gdy rozwiązania małżeństwa żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia. Przepisy wprowadzają tutaj szczególną ochronę małżonka niewinnego.

Zgodnie z art. 56 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sędzia nie wyda wyroku rozwodowego, jeżeli żądanie zgłasza małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że druga strona wyrazi na to zgodę. To właśnie zgoda małżonka jest uprawnieniem osoby nie ponoszącej winy – może on/ona zadecydować, czy wyraża zgodę na zakończenie małżeństwa czy też odmawia.

Poważne traktowanie takiej odmowy przez sądy wynika z zasady, że partner, który jest wyłącznym sprawcą rozpadu związku, nie powinien móc narzucić rozwiązania małżeństwa współmałżonkowi niewinnemu. Sprzeciw drugiego małżonka w sytuacji, gdy o rozwód występuje strona wyłącznie winna, skutecznie go zablokuje.

Małżonek niewinny może jednak w każdej chwili zmienić zdanie. Nie jest to decyzja nieodwołalna – akceptacja rozstania może być udzielona jeszcze w trakcie postępowania sądowego.

Zamyślona kobieta siedząca na kanapie z ręką przy twarzy, obok niej siedzi mężczyzna zwrócony bokiem z ręką pod brodą, oboje w pomieszczeniu o jasnym tle.

Brak zgody z przyczyn religijnych – czy ma znaczenie?

Niektórzy małżonkowie odmawiają zgody powołując się na przekonania religijne. Czy stanowią one argument w postępowaniu sądowym? Odpowiedź brzmi: nie.

Sąd bada wyłącznie przesłanki prawne określone w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Nawet jeżeli współmałżonek odmawia zakończenia małżeństwa powołując się na religijny charakter związku, nie jest to przeszkoda do jego orzeczenia, jeżeli spełnione są pozostałe przesłanki. Organ sądowy nie ocenia motywów, dla których partner nie chce się rozwieść – bada natomiast, czy istnieje trwały i zupełny rozkład pożycia oraz kto ponosi za niego odpowiedzialność.

Przekonania religijne są oczywiście ważne dla wielu osób i mogą wpływać na ich decyzje życiowe. Jednak w świetle prawa cywilnego brak zgody na rozwód z przyczyn religijnych nie wstrzyma postępowania.

Czy sąd może odmówić orzeczenia rozwodu nawet przy zgodzie obu stron?

Istnieją także sytuacje, w których sędzia odmawia rozwodu nawet wtedy, gdy oboje małżonkowie się zgadzają. Dzieje się tak w dwóch przypadkach określonych przez ustawę.

Po pierwsze, zgodnie z art. 56 § 2 KRO, rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli orzeczenie go byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Chodzi tutaj o sytuacje szczególne, w których rozwiązanie małżeństwa naruszyłoby fundamentalne wartości społeczne albo doprowadziło do rażącej niesprawiedliwości. W praktyce taka odmowa zdarza się rzadko.

Przykładem mogłaby być sytuacja, w której partner utrudniał życie drugiemu przez dziesięciolecia, a teraz chce się pospiesznie rozstać, by uciec przed konsekwencjami finansowymi (np. przed postępowaniem egzekucyjnym). Sąd może uznać, że szybkie wydanie wyroku byłoby niesprawiedliwe dla drugiej strony.

Po drugie, zgodnie z art. 56 § 2 KRO, rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci. Organ sądowy chroni przede wszystkim interes dzieci i może uznać, że w danej sytuacji utrzymanie formalnego małżeństwa rodziców będzie dla nich korzystniejsze niż rozwiązanie związku. Również ta przesłanka jest stosowana rzadko i w szczególnych okolicznościach.

W jakiej formie małżonek może wyrazić zgodę lub sprzeciw?

Akceptacja rozwodu lub jej brak mogą być wyrażone na różne sposoby. Pozwany może przystać na rozwiązanie małżeństwa w odpowiedzi na pozew, podczas rozprawy przed sądem albo w odrębnym piśmie procesowym złożonym do akt sprawy.

Jeżeli współmałżonek nie chce zakończenia małżeństwa, powinien jasno wyrazić swój sprzeciw w trakcie postępowania. Może to uczynić w odpowiedzi na pozew albo ustnie podczas rozprawy. Organ sądowy uwzględni stanowisko pozwanego przy podejmowaniu decyzji.

Pamiętajcie Państwo, że sama odmowa stawienia się na rozprawę nie jest jednoznaczna z brakiem zgody na rozwód. Sędzia może go orzec także pod nieobecność partnera, jeżeli są spełnione przesłanki prawne.

Proszę pamiętać o tym, że organ sądowy ma obowiązek przesłuchać obie strony (art. 432 KPC), dlatego na pierwszej rozprawie nieobecność jednej ze stron zwykle prowadzi do jej odroczenia. Dopiero po kilkukrotnych nieusprawiedliwionych nieobecnościach pozwanego, sąd może wydać wyrok zaoczny (art. 340 KPC), ale wymaga to wcześniejszego przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego. Trzeba zatem przesłuchać stronę obecną i rozpatrzeć dowody, zanim wyda się wyrok podczas nieobecności strony przeciwnej.

Dlatego jeżeli Państwo rzeczywiście nie chcą się rozwieść i chcą zablokować rozstanie, konieczne jest aktywne uczestnictwo w procesie i wyraźne przedstawienie swojego stanowiska.

Jakie argumenty może przedstawić małżonek, który nie chce rozwodu?

Jeżeli nie zgadzają się Państwo na rozwód i chcą przekonać sąd do oddalenia powództwa, warto wiedzieć, jakie argumenty mogą być skuteczne. Przede wszystkim trzeba wykazać, że:

  • Nie doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia – jeżeli można udowodnić, że małżeństwo nadal pełni swoje funkcje, a problemy są przejściowe i możliwe do rozwiązania;
  • To powód ponosi wyłączną winę za rozkład pożycia – jeżeli partner występujący z pozwem w sprawie o rozwód jest wyłącznie winny, a Państwo jako pozwany/pozwana nie wyrażacie akceptacji rozstania, organ sądowy nie może wydać wyroku rozwodowego.
  • Rozwiązanie małżeństwa byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub zagrażałoby dobru dzieci– choć te przesłanki stosuje się rzadko, w wyjątkowych sytuacjach mogą stanowić podstawę do odmowy orzeczenia rozwodu przez sąd.

Jeżeli zależy Państwu na utrzymaniu małżeństwa, warto skorzystać z pomocy doświadczonego prawnika, który pomoże sformułować właściwe argumenty, które przekonają sąd, że w praktyce małżeństwo nadal trwa.

Mężczyzna krzyczący z podniesionymi rękami na kobietę zasłaniającą twarz rękami, oboje siedzący przy stole przed oknem.

Jak wygląda postępowanie, gdy jeden małżonek nie zgadza się na rozwód?

Proces o rozwód bez zgody jednej ze stron przebiega podobnie jak każde inne postępowanie rozwodowe, ale może trwać dłużej i wymagać dokładniejszego zbadania okoliczności sprawy.

Powód składa pozew o rozwód do właściwego sądu okręgowego, w którym przedstawia swoją wersję wydarzeń i wskazuje przyczyny rozkładu pożycia. Pozwany współmałżonek otrzymuje pozew wraz z wezwaniem do złożenia odpowiedzi. W odpowiedzi może wyrazić akceptację, zgodzić się na rozwód z zastrzeżeniami albo wyrazić sprzeciw.

Sąd przeprowadza postępowanie dowodowe, przesłuchuje strony, świadków i bada dokumenty. Szczególnie ważne jest ustalenie, czy rzeczywiście doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia oraz kto i w jakim stopniu ponosi za to odpowiedzialność. Jeżeli strony przedstawiają sprzeczne wersje wydarzeń, organ sądowy bada wszystkie dowody i wydaje orzeczenie w oparciu o zebrane materiały.

Determinacja małżonka, który chce rozwodu, oraz konsekwentna postawa małżonka, który odmawia zgody, mogą wpłynąć na długość procesu, ale nie zmieniają podstaw prawnych, na których sędzia rozstrzyga o rozwiązaniu małżeństwa.

Kiedy warto skonsultować się z radcą prawnym?

Sprawy rozwodowe należą do najbardziej skomplikowanych i emocjonalnie obciążających spraw rodzinnych. Jeżeli rozważają Państwo rozwód albo otrzymali pozew, warto jak najszybciej skonsultować się z doświadczonym prawnikiem specjalizującym się w prawie rodzinnym.

Adwokat lub radca prawny pomoże Państwu zrozumieć, jakie są Państwa prawa i obowiązki, jak wygląda procedura oraz jakie są szanse na pomyślne zakończenie sprawy. W przypadku rozwodu bez zgody małżonka kluczowe jest właściwe przygotowanie strategii procesowej – zarówno po stronie współmałżonka, który chce się rozwieść, jak i tego, który nie chce.

Profesjonalna pomoc prawna może zadecydować o wyniku sprawy. Prawnik doświadczony w sprawach rozwodowych wie, jakie argumenty przedstawić sądowi, jak prowadzić postępowanie dowodowe i jak chronić Państwa interesy. 
Jeżeli stoją Państwo przed trudną decyzją dotyczącą rozwodu –zapraszam na konsultację.

Oferuję spotkania zarówno stacjonarne w kancelarii w Końskich, jak i konsultacje online, które pozwalają omówić Państwa sytuację w wygodny sposób, niezależnie od miejsca zamieszkania. Podczas spotkania szczegółowo omówimy Państwa sprawę, wyjaśnię wszystkie wątpliwości dotyczące możliwości orzeczenia rozwodu pomimo braku zgody lub skutecznego zablokowania postępowania.

Jako radca prawny specjalizujący się w prawie rodzinnym pomogę Państwu przygotować właściwą strategię. Gwarantuję profesjonalne podejście, pełne zaangażowanie i dyskrecję.

Picture of mec. Grzegorz Słowik

mec. Grzegorz Słowik

Jestem absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a prawem zajmuję się już kilkanaście lat. Skutecznie pomagam w sprawach z zakresu prawa cywilnego i karnego.